Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Westfries Genootschap » Publicaties » Omringdijk » Verhaal v/d maand » 2012 » maart

Die mooie ouwe Westfriese Omringdoik

Dick Visser

In 1949 ben ik, temet onderan die doik, geboren in de Burcht, in 't Kerkelaantje.
Moin moeder was deer kosteres van de Nederlands Hervormde Kerk, dat baantje had ze annomen omdat ze den een huisie kroige kon van die kerk, maar den most je wel koster worre, nou dat heb ze dein.
Zo hew'k ok heel wat stappe in die kerk zet. Toen 'k wat ouwerder werd most ik alle dâge de klok opwinde, hai had maar een ârefdags uurwerk en den kwam 't vezelfd beter uit dat alle dâge te doen, aars most je 's eivens of middend in de nacht dat klussie klâre, en deer was 'k toen nag te kloin voor.
In Krabbedam zâte we op de leigere skoôl, en voor de ruilverkaveling liepe we den vaak over doik deerneitoe. Ok as 't glad was in de winter ginge we lopend nei skoôl, den gong tante Bep Meyles met oôs mee en den moste we zo'n lange skâsraiersstok vasthouwe van heur, zodatte we niet van de doik of glisse zouwe.
Dut vond ik helegaâr niks om an zo'n stomme stok te lopen zodat ik oftig de biene nam en gewoôn alliendig nei huis gong.
We speulde ok oftig an en op de doik, in de winter op je kont d'r vanof glisse en 's zeumers hadde we weer âre spelletjes. En den bai de “Eenigenburger Wielen” 's zomers zwumme, weerover Jan en alleman ok al skreven heb en hoog ofdat die doik deer was en nag altoid is.
Moin jongste zuster ('k heb 'r ok maar twei) heb 'r oigen naggers nei huis brenge leiten deur een joôn uit Skagen, hai kende die hêle doik geniesen en hai reed net voorbai Sunt Maarten, veuls te hard vezelf, met z'n auto zo van doik of, an de Zoiperkant, nou en deer is die doik wel zo allemachtig houg, 't loikt de Himalaja wel. Dat ik thuis kwam zâte ze met z'n tweien bai oôs in de kamer zielig te koiken en ofdat ik 'm maar efkes nei Skagen brenge wou. Afoin, dat doene je den maar en we mostte ok nag efkes koike ofdat z'n skoen deer nag erges lag, want die was ie deur de hêle konsternasie kwoit raâkt.
We kwamme op de plek weerof 't beurd was en deer ben ik zo allemachtig verskôten van wat of ik deer zag, die hêle “Volksfiets” an barrele!! Overal lâge stukke en brokke, 't skot wat oigenlijk tussen de môter en de achterstoele hoorde te zitten lag deer erges te leggen en overal flarde en ende. Toe hew'k wel begrepen weerom ze bai oôs thuis zo zatte te ermenére. 't Was evengoed nag best ofkommen en de skoen hewwe ok nag vonden.
Zo'n beetje tot m'n ienentwuntigste hew 'k deer in de Burcht weund en neidat ik in Skagen en toidje weund had, ben 'k met m'n vrouw en zeun nei Winkel gaân en dat was ok weer vlak an die doik.
Hai bloift as een rooie dreid deur m'n leven loupe en deer ben 'k aigenlijk heêl bloid mee.
'k mag 'm graag zien dat mooie ouwe mônement.

Westfriese Zeedijk bij Eenigenburg.
Westfriese Zeedijk bij Eenigenburg. (Foto Netty Zander)


Verhaal van de maand

Iedereen kan voor deze rubriek verhalen insturen. De verhalen moeten zelf geschreven zijn en de Omringdijk als thema hebben. U kunt uw verhaal (of gedicht) sturen naar het Westfries Genootschap.
Iedere eerste maandag van de maand wordt er één nieuw verhaal geplaatst.
De overige inzendingen worden bewaard voor een andere maand.

 


Hé, is dat Westfries?

760. Om op 't land te komen moesten we over 'n smal steggie (smal brugje of bruggetje).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2020 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.