Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » WFON » 1986 » Pagina 28-29

De doik en de zee

Eerder verschenen in West-Frieslands Oud & Nieuw, 53e bundel, pagina 28-29.
Uitgave: Historisch Genootschap "Oud West-Friesland", 1986.
Auteur: Theo Braakman.

Doike benne der een zood. Maar volgens moin is der maar ien. En dat is die iene die West-Friesland angeeft. Je hewwe der mense die prate over de omringdoik. Det het niet nôdig. De doik is de doik en deer achter hei je de zee. Ik ben helegaar gien swesser maar demie zel je zellef deurhewwe dat ik geloik hew. Deer ken je mun ok niet vonof kroige. Ik dink wellus, oigenlijk is het moin doik en moin zee, al hewwe een zood eeuwe leden Westfrieze ut boeltje maakt.
Weerom dat zo is? Moet je hore. Toen moin Pa en Moe zoide dat ze bloid met me wozze had de doik der niks mee te maken. Maar hoi wos niet verof. Moin vader zee, dat het braaf vroor. Leiter, toen het zeumer worden wos, hewwe ze met me wandeld, langs de doik. Ik most een blauw pakkie an had hewwe en was een gnap jôon. Ut wos een pittig stukkie rondom de doik. Deer dee je wel een half skoft over.
Boi oôs zeeje we teugen ientje, die wat mopperkonterig dee: ‘Ga maar een rondje om de doik’. Den ging je vezelluf niet de heêle Westfriese zeedoik om. Nei, as een skeet liep je via ‘ut Padje’ nei de doik. Den keek je nog effies of de &lsquio;Stella Maris’ in de kolk lag. En deernei ging je achter de kunstmisboete de doik op. Den wos ut haaste over. Je liepe niet meer op een sikkedraffie, maar zo slomig as je konne. Je wozze op de doik weer je de zee zien konne. Je ginge op de kittels zitte en den bedocht je dat je op de rand van de wereld te zitten zat. Je keke nei de zee en hoe knoerhard de kittels ok wozze, je kont deed niet zeer. Ik hew het had dat ik zo droomde dat ik in sleip vallen wos! Leiter most je weer op toid ete. Den over de are zoid effies gauw nei huis.
Oigenluk wos ut helegaar gien bedinke dat je op ut kantje van de wereld zatte. As al die mense lang geleden die doik niet maakt hadde, hoe aars most je der den weund hewwe kennen?
De doik en de zee. De zee is vezelluf ut Oisselmeer; die twei ken je niet van mekaar of kroige. Die zee, die je zag vonof de doik. En den keek je de grôte wereld in. Je zagge skepe de kolk uitvare nei Amsterdam en are plaasse, die der op de eerd benne. Soches kon je in Inkuizen op de ofslag zien hoeveul paling Lub uit de zee vongen had.
Deer hew ik me naggeres deur het hek van de vuurtoren wurmd om vonof de lucht de zee te zien. Ut was echt wurmen, want mun moeder zee nog: ‘Weerom benne der twei knope van je bloessie ofskeurd?’ En de pliessie kwam ok nog. De hêle middag hew ik op die toren verskolen zeten. Ze konne me vanonderen niet zien en heêl die toid zag ik de zee. En de doik. En het poldergemaal uit 1906, met het skelpezandje dernaast, weer ik soms heen fietste om skelpe voor onze kippe. Ok nag zag ik de boet, weer Mastenbroek zun vrachtkarre zette an ut begin van de Oôsterbuurt. Woidenes kon je ok nag zien. Skellinkhout zat in de skemer. An de are kant zag je Sluis en Groôt, het ophaalbruggie, de stad, de Zuier- en Westertoren, de Koepoort, de polder. Maar het mooiste was de zee. As je die niet hewwe zouden was ok de doik niet zo merakel.

Dijk bij Wijdenes '82. Tekening: P. Kok

An dut alles most ik dinke, toe ze in de krante skreve dat die zee weg most. Der most een polder van maakt worre. Deer was ik helegaar krielig van. Ze kenne toch moin zee niet verbarrele? Weer bloift den moin doik? Weer bloift moin uitzicht? Bloift de Zuiertoren nog staan? Ze skreven er boi dat alles wat vroeger bouwd was an huissies en are gebouwe, verzakke zou. En ok, dat er een zood geld boi most.
Deer alles ken ik niet teugen. De zee moet de zee bloive. En niet alliendig omdat ik mezelluf in die zee zwummen leerd hew.

Theo Braakman.

(geboren in Bovenkarspel op 10 februari 1939.)

 


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.