Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » Westflinge » 2008 » 19 november

Trouwen met je jeugdliefde, na 40 jaar

Westflinge
De rubriek Westflinge richt de schijnwerper op het verleden van West-Friesland met een actuele aanleiding. Vandaag aandacht voor de familie Van Leijen uit Hensbroek.
(Eerder verschenen in het Noordhollands Dagblad, woensdag 19 november 2008.)

Door Ed Dekker

HENSBROEK – Corrie van Leijen-Spaansen uit Scharwoude sloot kortgeleden als ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Koggenland het huwelijk tussen Agnes Ruiter uit oorspronkelijk Spierdijk en Nico van Leijen uit Hensbroek. Het was een bijzondere huwelijksvoltrekking in Obdam.

Nico van Leijen, op zijn huwelijksdag 62 jaar geworden, trouwde zijn jeugdliefde van bijna 40 jaar geleden. Om deze reden besteedt de Stichting Oud Obdam-Hensbroek in het voorjaarsnummer van haar blad aandacht aan de familie Van Leijen. Dat gebeurt in de serie ‘Hensbroeker families’.
De familielijn van Nico van Leijen voert terug naar de poldermolen van Hensbroek aan het Oudelandsdijkje. De oorsprong van alle Hensbroeker Van Leijens leidt naar deze molen.
Met het overlijden op 86-jarige leeftijd van Arie van Leijen, afgelopen voorjaar, is een einde gekomen aan het tijdperk Van Leijen op de Hensbroeker molen. Op deze molen heeft vier keer een Arie van Leijen gezeten.

Huisschilder

Van beroep is Nico van Leijen huisschilder. Zijn blauwe schildersbus is een vertrouwde verschijning bij zijn woning, Dorpsweg 37. Zijn vader Arie had hier een tuindersbedrijf. Hij is jong overleden, op 52-jarige leeftijd. Vader had altijd hard gewerkt.
„Vaak ging vader ‘s ochtends eerst jagen en vissen in de buurt, samen met opa en ome Jan. Om vier uur op pad. Terug om zes uur, dan ontbijten, en naar de akker”, vertelt Bets Groot-van Leijen uit Sint Pancras, oudere zus van Nico.
Aardbeien, bessen, wortelen, vader Arie verbouwde van alles. Naast het huis stond een boetje. „Daar mochten wij nooit komen”, zegt Bets. De visnetten werden in dit schuurtje getaand. In de taanketel werden de netten in een gloeiend hete vloeistof gedompeld om te koken. Het tanen was nodig om verrotting tegen te gaan. „Het was niet bepaald een gezond werkje.”
Aan de overkant werd de paling gerookt. „Naast de kuil waar vader de producten van het land opsloeg, stond de rookton. Daar was hij vaak bezig met roken, samen met opa.”
Op de trouwkaart van Nico van Leijen en Agnes Ruiter stond een foto van toen, uit de tijd dat zij verkering hadden. Ruim twee jaar zijn zij met elkaar geweest. Totdat zij beiden hun eigen weg gingen. Een weg die na bijna veertig jaar weer samen kwam, beiden na een echtscheiding.
De opa van Nico is Klaas van Leijen. Zijn wieg stond in de molen aan het Oudelandsdijkje. Klaas van Leijen was visser. Zijn hele leven heeft hij gevist en gejaagd. Veel Van Leijens hebben iets te maken met jagen en molens. De familie Van Leijen geldt vooral als een rijk molenaarsgeslacht. Uit deze familie komen veel molenaars

Derde generatie

Als derde generatie Van Leijen woont Nico op Dorpsweg 37. Opa Klaas van Leijen kocht dit pand in 1919 op een openbare verkoping. Het was negen jaar eerder gebouwd, in 1910.
Klaas van Leijen is een van de dertien kinderen van Arie van Leijen en Arijaantje Timmerman. Dit echtpaar vestigde zich in januari 1867 vanuit de gemeente Ursem in Hensbroek. Arie was benoemd tot molenaar. De molen was toen net gebouwd en Arie werd de eerste molenaar, de eerste van vier Arie's van Leijen op deze molen.
Alle Van Leijens in Hensbroek stammen uiteindelijk af van dit echtpaar. Alle dertien kinderen zijn in Hensbroek geboren.
Deze Arie van Leijen is geboren in 1842 in de gemeente Schermerhorn. Zijn vader was ook een Arie en die is molenaar geweest op de huidige Museummolen in Schermerhorn. Diens vader – Freek van Leijen (1762-1837) – was de eerste Van Leijen als watermolenaar in de Schermer.

Tweede molen

De in 1866 gebouwde molen in Hensbroek waarop Arie van Leijen kwam, was de tweede molen voor de polder Hensbroek. De andere stond bijna een halve kilometer in zuidwestelijke richting. Een tweede molen was nodig om de waterhuishouding van de Hensbroeker polder beter te beheersen.
De oude molen is buiten gebruik gesteld na de bouw, ernaast, in 1879 van een stoomgemaal. Op deze plek staat het huidige watergemaal van de polder Hensbroek. De oude molen is verbrand in 1927. De oorzaak was een schoorsteenbrand.
Tot zijn dood maalde Arie van Leijen op de nieuwe molen. Arie van Leijen overleed in 1909 op 67-jarige leeftijd. Bijna 43 jaar was hij watermolenaar in Hensbroek. Hij werd opgevolgd door een kleinzoon, ook een Arie van Leijen.

Uitzonderlijk lang

Hij zou uitzonderlijk lang op zijn post blijven: liefst 45 jaar. Een kleinzoon kwam later op de molen, de derde Arie van Leijen. Diens vader sluit de rij van viermaal een Arie van Leijen op de Hensbroeker molen.
Als vrijwillig molenaar stierf de laatste Arie op 1 maart van dit jaar op 86-jarige leeftijd.
Eind jaren zeventig – hij liep al tegen de 60 – had deze Arie van Leijen schilderen als creatieve hobby ontdekt. Als maker van naïeve schilderen bouwde hij een goede naam op. Werk van zijn hand is vaak geëxposeerd. Hij heef zo'n 250 schilderijen gemaakt.
Er wordt gedacht aan een grote overzichtsexpositie, voorjaar 2009. Als eerbetoon aan een markante man.

 


Hé, is dat Westfries?

367. Koolprak dien je niet op als gastmaal (stamppot van kool en aardappelen).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2020 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.