Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » Westflinge » 2006 » 29 november

De rijk gevulde sinterklaastafel bij de bakker

Westflinge
De rubriek Westflinge richt de schijnwerper op het verleden van West-Friesland met een actuele aanleiding. Vandaag aandacht voor enkele historische aspecten van de dorpen Sijbekarspel en Benningbroek.
(Eerder verschenen in het Noordhollands Dagblad, woensdag 29 november 2006.)

Door Ed Dekker

SIJBEKARSPEL – Wie weet dat nog? De sinterklaastafel bij de bakker. Op deze tafel lag allerlei lekkers uitgestald. Dan konden de kinderen kiezen wat ze in hun schoen wilden. Bakker Peereboom in Sijbekarspel had alle jaren zo'n sinterklaastafel in zijn huiskamer staan.

Kikkers, muizen, hondjes en poesjes van suiker, chocolade en marsepein, de sinterklaastafel lag vol. Kinderen mochten zich van hun ouders vergapen aan al dat snoepgoed. Alleen kijken, niet aankomen. Dan kwam later, als je je keuze terugvond in je schoen.
Bakkers richtten de sinterklaastafel een week voordat de goedheiligman in het land kwam in. Het verdwenen fenomeen van de sinterklaastafel wordt belicht in het derde jaarboekje van de historische vereniging Sijbekarspel-Benningbroek. Deze uitgave – de ‘Kroniek 2006’ – is afgelopen vrijdag gepresenteerd.

Middenstand

Een van de artikelen in het jaarboekje handelt over de middenstand van Sijbekarspel in vroeger jaren. In deel drie van de serie ‘Winkeltjes en bedrijfjes’ beschrijft Evert Oudt ditmaal het gedeelte van de Westerstraat nummer 80 tot de Molenbuurt.
Bakker Peereboom stookte zijn oven met takkenbossen en turf, weet Evert Oudt. „Wij mochten als kinderen helpen met het lossen van de turf in het turfhok. Dan kregen we een stukje koek.”
Op zijn tocht door de Westerstraat van toen staat Evert Oudt ook stil bij het aannemers- en metselbedrijf van Kistemaker. Dit bedrijf bestaat nog steeds en geldt als het oudste van Sijbekarspel. De vierde generatie is nu actief.
Jan Kistemaker begon op deze plek het bedrijf in 1853. Zijn eerste grote werk was een klus aan de Pekelharinghaven in Medemblik. Zijn zoon Simon Kistemaker, grootvader van de auteur, bouwde het gemeentehuis op de grens van Sijbekarspel en Benningbroek. De derde Kistemaker, Jan, zette in 1930 de woning voor dokter De Vries. De huidige Kistemaker, Simon, bouwt onder meer bruggen en richt zich op restauraties.
Allerlei neringdoenden komen we tegen. Piet Meijer met zijn manufacturenwinkeltje, Dirk Bakkum Pastoor de brandstoffenhandelaar, het kruidenierswinkeltje van Cees en Jantje de Graaf, de melkzaak van Jacob en Alie Koning, de timmer- en elektriciteitszaak van Klaas Koeman. En dan zijn dit ze nog lang niet allemaal.
De verdwenen slagerijen van Benningbroek en Sijbekarspel passeren in een ander hoofdstuk de revue. Justus Houthuesen en Maureen Hulshoff hebben ze op een rijtje gezet en noemen slagers als Pieter Scheer, Willem Raa en Tijs Bijpost. Het was traditie dat de familie of naaste buur een kilo biefstuk bestelde na een geboorte. Gedurende tien dagen bezorgde de slager op het kraamadres iedere dag een biefstuk van een ons.

Familie Stapel

Een ander artikel gaat over de familie Stapel. Diverse Stapels hebben gewoond op het noordeinde van Sijbekarspel. Eén Stapel woont er nog. Dat is Jan, geboren in 1969. Hij bewoont de stolp Grenshoeve, Westerstraat 1. Zijn grootvader, ook Jan Stapel, was wethouder van Sijbekarspel, zijn overgrootvader Simon Stapel was burgemeester. De ouders van de burgemeester, Jan Stapel en Maartje Winkel, lieten de Grenshoeve bouwen in 1864.
Zorgboerderij Ygdrasil, Westerstraat 8, is de stolp waar drie andere generaties Stapel hebben gewoond. Dat waren achtereenvolgens Gerrit Stapel (veehouder en burgemeester van Sijbekarspel), zoon Gerrit Stapel en diens zoon Cees Stapel. Laatstgenoemde, in het dorp bekend als ‘Witte Cees’, stopte in 2000 als boer. Neef ‘Zwarte Cees’ Stapel boerde op de stolp ‘Zorg en Hoop’, Westerstraat 13. ‘Zwarte Cees’ had veel belangstelling voor de plaatselijke historie. Hij heeft veel opgeschreven.

Nog 78 stolpen

In Sijbekarspel en Benningbroek staan nog 78 stolpen. Achttien daarvan worden nog door een veehouder bewoond. Bij een van hen, Hans van Diepen, staan de koeien nog in de oude boerderij. Dat is de stolp De Postgalei. De historie van de stolp Dokter De Vriesstraat 12 in Benningbroek komt uitgebreid aan bod. Deze boerderij dateert in oorspronkelijke vorm van rond 1625. Ook het wel en wee van de ijsclub wordt belicht.

 


Hé, is dat Westfries?

378. Moeder is meestal de hele morgen in de keuken aan 't steuren (koken) en aan 't stùdderen (werken en eten bereiden). Ze bestùddert (bestuurt, beheert) trouwens haar hele huishouden goed.

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.