Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Archivering » Boeken » Verdwenen water, gewonnen melk » Pagina 82-84

Stal-Groneman (5/5)

De volgende dag reeds begonnen de schriftelijke blijken van meeleven op 'Groenhoven' binnen te komen. Het eerst was er een telegram van Florens' broer Theo, op 15 januari 1916 om 6.39 uur in Den Haag afgegeven en om 9.25 uur in Wieringerwaard gearriveerd. 'Mogen verdere dijken zich goed houden'. De volgende dag kwam er nog een telegram van een goede vriend uit Breukelen, Huub Matthes, die spontaan zijn hulp aanbood: 'Kan nog twintig beesten stallen'. De Wieringerwaard bleef echter droog en het in de ondergelopen Anna Paulownapolder gestalde jongvee van F. A. F. Groneman had geen stalling meer van node.
Tussen al die blijken van deelneming bevond zich echter ook een briefkaart van een gewiekste zakenman uit Alkmaar, die te werk ging volgens het principe, dat je het ijzer moet smeden als het heet is. Het was een kaart – waarvoor de familie Groneman nog vier cent strafport moest betalen – van de firma P. Th. Ypma, pianomagazijn, opgericht 1842, Langestraat 69 te Alkmaar. De tekst luidde:

'Geachte heer,
Wanneer U of een Uwer familieleden eventueel de piano zoo lang op wilt bergen, stellen wij gaarne ten onzent drooge bewaarplaats beschikbaar.
Ik teeken met de meeste hoogachting,

Uw dw. dr. enz.'

De piano bleef evenwel in de huiskamer van 'Groenhoven' staan. Ook in die donkere tijden werd er 's avonds, wanneer het licht uit het gaskousje boven de tafel het met zovele familieportretten getooide vertrek vulde, op gespeeld. Zelfs toen werd er bij gezongen – of er werd alleen maar naar het spel geluisterd.
De overstromingsramp was voor stal 'Groenhoven' een extra zware slag, omdat op een na alle vrouwelijke nakomelingen van de veelbelovende stier Frans Adolf werden weggevaagd. Alleen de dochter Christina 77 bleef gespaard, omdat zij in de Wieringerwaard stond. Maar zij moest in 1919 wegens ziekte worden opgeruimd...
Frans Adolf, geboren op 14 maart 1912, was een door de veehouder K. Kaan Kzn. aan de Walingsweg te Wieringerwaard gefokte stier. Daartoe werd de door Groneman gefokte Frans 57 gepaard met de koe Maartje 9. In de herfst van 1912 kocht Groneman die stier voor ƒ 250 terug. De kort daarna gehouden fokveekeuring in de Wieringerwaard leverde Frans Adolf een eervolle vermelding op en in het voorjaar van 1913 wilde een Zuidafrikaan de stier voor ƒ 3000 van zijn eigenaar overnemen. Maar hij kreeg hem niet. In hetzelfde jaar vertegenwoordigde Frans Adolf de provincie Noord-Holland op de grote tentoonstelling in Den Haag en ook daar kon Groneman de stier voor zeer veel geld van de hand doen. Maar Frans Adolf keerde terug naar 'Groenhoven', omdat zijn eigenaar veel in die stier zag en daarom eerst nakomelingen van hem wilde hebben.
Op de voorkeuring, in 1914 in Wieringerwaard, kreeg Frans Adolf voor exterieur en melkpunten van de keuringsjury 98 (!) punten toebedeeld, waardoor deze stier werd gekwalificeerd als veruit de beste van Noord-Holland. Toen zijn eigenaar naar zijn mening voldoende vrouwelijke nakomelingen en enkele goede zoons (o.m. Frans Adolf V) op stal had staan, werd Frans Adolf pas naar Zuid-Afrika verkocht. Hij bracht ƒ 3500 op. Op 3 juni 1914 werd de stier in Schagen afgeleverd.
Groneman had gehoopt, dat Frans Adolf in Zuid-Afrika kampioen zou worden en in de fokkerij zoveel succes zou hebben, dat de naam 'Frans' ook daar een erenaam zou worden. Maar helaas: Frans Adolf is nooit in Zuid-Afrika aangekomen. Hij werd met een koppel vrouwelijk fokvee in Rotterdam aan boord van een Duitse vrachtboot met bestemming Kaapstad gebracht. Het schip had radio aan boord en onderweg vernam de kapitein, dat de eerste wereldoorlog was uitgebroken. De kapitein koos de veiligste weg en zette koers naar een haven in het nog neutrale Portugees West-Afrika. Alle dieren werden van boord gehaald en... geslacht, ook Frans Adolf, die daardoor het slachtoffer werd van een nieuw ontwikkelde communicatietechniek.
Een zending Fries fokvee die – eveneens met een Duits schip – later uit ons land vertrok, bereikte Kaapstad namelijk wel. Dit schip had echter geen radio aan boord. De kapitein was zich daardoor van geen kwaad bewust en voer rustig de vijandelijke haven binnen. Zijn schip werd meteen in beslag genomen. Maar het Friese fokvee had zijn bestemming bereikt.

 


Hé, is dat Westfries?

646. Over de benoeming van die ambtenaar heb ik niks te kerdiezen (niets over te zeggen of te beslissen).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2020 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.