Over een dictee en fraaie japonnen

Eerst maar weer even over de Turkse schop. Naar aanleiding van de vorige Binnendijks kwam het volgende mailtje binnen van West-Friesland-kenner Peter Ruitenberg.
In Binnendijks las ik iets over de Turkse schop. Ik moest meteen aan het liedje van Jo de Leeuw denken: “Van je hela hop in de Turkse schop, zo van boven nei beneden, zo omhoog, omlaag, doet een ieder graag, stemt je vrolijk en tevreden.” Staat op een van zijn elpees.
Een Turkse schop is een halfcirkelvormige bak met twee zitplaatsen.
In Ach Lieve Tijd staat in deel 11 (blz. 258) een foto van een Turkse schop.
Bijgevoegd wat informatie die ik van internet heb geplukt. Foto is afkomstig uit het Waterlands archief.
Een duidelijk antwoord! Hartelijk dank ervoor!

Dinsdag gaf ik in het kader van de Gabberweek in Hoogwoud een West-Fries dictee. Deze Gabberweek wordt gehouden in de voorjaarsvakantie en is bedoeld voor jong en oud. U raadt het al: het dictee was een activiteit voor 60-plussers! Maar helaas… het woord ‘dictee’ blijkt heel wat mensen af te schrikken (een overblijfsel van de lagere school?), er waren slechts 11 deelnemers. Ondanks dat wat geringe aantal beleefden we een hele gezellige middag. De Hoogwouder Dansers traden op, er was koffie met gebak, er klonk mooie muziek, ik droeg enkele gedichten voor – kortom: de sfeer was goed. Twee schoolhoofden, Ben Beemster en Aad Groot, waren ingehuurd om de dictees na te kijken en het bleek dat ze daar nog ‘een hêle keg an hadde’. Drie prijzen stonden pontificaal opgesteld op de tafel. Na een inleiding en enige discussie over het schrijven van ‘un’ en ‘ut’ of ‘een’ en ‘'t’ begon ik met het dicteren van de West-Friese zinnen. Het liep allemaal gesmeerd, iedereen werkte zeer nauwgezet en je kon een speld horen vallen. De winnares was Bora de Boer, die slechts elf fouten maakte, zij won een weekendje Delft.

Fraai uitzicht op de Zaanse Schans.

Donderdag reisde ik met samen met andere vrouwen naar Zaandijk. Daar bezochten wij het fraaie huis van de heer en mevrouw Bloem. De voormalige burgemeesterswoning, die dateert uit 1749, staat aan de Lagedijk en ligt pal aan de Zaan, precies tegenover de Zaanse Schans. We werden ontvangen in de kamer van de burgervader, waar de originele wandschilderingen meteen onze aandacht vroegen. Maar die aandacht ging in nog hogere mate uit naar de japonnen die Pietsje Bloem de afgelopen twintig jaar vervaardigde. Het zijn weelderige, vrijwel geheel met de hand genaaide kostuums van zijde, sits en Leids laken. Bij iedere japon horen passende accessoires: oorijzers, kanten, halsdoeken, hoofdtooi, sieraden, tasjes en schoenen. Een lust voor het oog! De plezierige verteltrant van Pietsje maakte dat de middag om was voordat we het wisten!

Pietsje heeft een keur aan halsdoeken van kant en tule.

De burgemeesterskamer met bij de ramen een klein gedeelte van de wandschilderingen.

Ja, en dan vanavond de première van 't Ken vrieze… in dorpshuis De Nieuwe Haven in Abbekerk. De spanning stijgt, we zijn er klaar voor. De generale zondag ging goed, maar tijdens de tussenrepetitie woensdagavond waren er weer wat tegenslagen. Eén ding is duidelijk: iedereen heeft zijn of haar uiterste best gedaan en zich erg ingespannen om er wat moois van te maken. Ik zou zeggen: kom en oordeel zelf! Wij hebben er zin in!
NB Er zijn nog kaarten voor vrijdagavond 9 en zaterdagavond 10 maart (20.00 uur). Ook verkrijgbaar aan de zaal in Abbekerk.

Tekst en foto's Ina Broekhuizen-Slot

Sterke verhalen over de winter van '63.

De kinderen in de kantine van de ijsvereniging.