Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Fotowedstrijd Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek

Landelijk Schoon Monumentale Kerken Projector Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

 
Delen :


RSS


Facebook

Westfries Genootschap » Weblog Binnendijks » 2012 » 20 januari

Sport en spel

Zondag 15 januari vond de Westfriese Sportverkiezing plaats in schouwburg Het Park in Hoorn. ‘Onze’ Westfriese mastvlag werd voor deze manifestatie uitgeleend en ik maakte van de gelegenheid gebruik om in de hal van de schouwburg met een pr-tafeltje te staan. Het duo One Pair (Ton en Dick Boon) had voor de gelegenheid een nieuw lied ingestudeerd, getiteld Mijn West-Friesland. De première van dit lied was in de pauze van de sportverkiezing.
Het refrein luidt: Mijn West-Friesland (3x) aan de top, mijn West-Friesland (3x) aan de kop. Na twee coupletten is er ook ruimte voor een rap met de volgende tekst: West-Friesland, geen triest land, maar een pracht land, zonder zelfkant. Altijd veilig, niets is heilig, alles open, niks verlopen, niemand gaat zonder pijn in 't hart, want hoe stug wij ook lijken, van binnen zijn wij rijken van geest, dat is altijd zo geweest.

Schaatsstok en oude schaatsen: rekwisieten voor het spel 't Ken vrieze…
Schaatsstok en oude schaatsen: rekwisieten voor het spel 't Ken vrieze…

Over ‘rijk’ gesproken: dit is het onderliggende thema van het toneelstuk 't Ken vrieze… Zie je wel hoe rijk je bent, kijk je wel goed naar alles wat je hebt en alles wat je kunt. Of besef je dat pas bij gemis en verlies? Behalve over ‘rijk’ spelen ijs en schaatsen natuurlijk een rol. Bij verzamelaar Teun Sluis uit Venhuizen haalden we rekwisieten, waaronder twee schaatsstokken en oude schaatsen. Zo'n schaatsstok is een prachtig ding: hij wordt gebruikt als steun en stut en als hulp bij valpartijen (of erger: door het ijs zakken). Het is ook een symbool van samen doen en in die zin staat zo'n stok symbool voor het samen werken aan een productie of een project. Je trekt elkaar mee en je trekt elkaar op om samen mooie dingen te beleven en tot stand te brengen.

Zou het er nog van komen deze winter?
Zou het er nog van komen deze winter?

Dinsdag vergadering van de Bouwhistorische commissie. Tot nu toe zijn vier panden (drie boerderijen en een woonhuis) bezocht en vastgelegd door middel van foto's, tekeningen, een beschrijving en de woongeschiedenis. Nog niet van alle panden is dit volledig, maar het begin is er. Woensdag twee vergaderingen: van de commissie presentatie en van het dagelijks bestuur. Bij de eerste maakten we een planning voor het jaar en probeerden we aan een tweetal bijeenkomsten invulling te geven. Een punt uit de dagelijks bestuursvergadering is de enquête die binnenkort gehouden wordt over het werk en de activiteiten van ons genootschap. Bij 't Vierkant van april zullen enquêteformulieren gevoegd worden en ook online zullen vragen worden gesteld aan niet-leden. Zo hopen we inzicht te krijgen in het beeld dat men heeft van het Westfries genootschap en de indruk die er bestaat over de activiteiten die er wel of niet georganiseerd worden.

Maandag de eerste avond van onze schrijfgroep in Langedijk. Deze keer stond er een onderwerp vast, waar over geschreven moest worden (nou ja, moest… als je inspiratie had). Het thema was niet zo eenvoudig: verlangen (verlangst) is mooier as bezit. Toch werden er verrassende verhalen en een enkele rijm voorgelezen. Over mensen, dromen, een brommer, skeelers, beroemd worden en een boek van vroeger.
Als toegift bij deze Binnendijks mijn ‘Verlangst’.

Verlangst

Gert zag een pittig moidje, dat was net wat ie zocht
gewoôn in 't stamkefeetje, wie had dat ooit bedocht?
Ze praatte en ze sjanste, ze danste met mekaar
met skeve oge keke de are nei 't paar.

Opiens riep de kefeebaas: ‘Hé joôs,'t is sluiterstoid!
Gert Wit, verrut op huis an, al met je mooie moid!’
En Gert die gaf 'r jas an, d'r heer dat was zo zacht
d'r oge leke sterre al in de swarte nacht.

Ze liepe nei d'r auto en bleve heêl lang staan
toe zee ze met een snikkie: ‘Dag Gert, ik moet nou gaan.‘
Ze stapte in en startte, ze stak ien hand omhoog
en toe was ze verdwenen, 't leek wel of ze vloog…

En Gert die bleef alliendig, al met een vreemd verdriet
hai docht: ik weet verdubbe geniesen hoe ze hiet.
En hai zat alle weke, misskien wel honderd keer,
in 't kefee te wachten op heur met 't zachte heer.

Hai trouwde op slot Merietje, dat was een reddig woif
maar altemet den kreeg Gert een steek dwars deur z'n loif.
Den reed ie nei 't kefeetje en zat deer op z'n kruk
en docht den an die eivend, die eivend vol geluk.

En alle ure keek ie vertwoifeld nei de deur
de kasteloin die zag dat, hai wist van hem en heur,
en zee: ‘Wees wois, verrut nou, op huis an, Gerrit Wit,
onthou dut goed: verlangst is puur mooier as bezit!’'

Tekst en foto's Ina Broekhuizen-Slot

 


© 1924-2014 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.