Westfries Genootschap » Weblog Binnendijks » 2010 » 30 juli
En weer… de dijk
En weer stond de dijk te kijk. Deze keer bij De Weed, tussen Oosterleek en Venhuizen. Ook daar was een sleuf in de dijk gegraven ten behoeve van archeologisch onderzoek. En net als bij Schellinkhout, enkele weken geleden, werden belangstellenden woensdagavond 28 juli uitgenodigd om te komen kijken en luisteren naar de uitleg van archeoloog Michiel Bartels en Willem Messchaert van het Hoogheemraadschap.

Willem Messchaert staat bijna onderin de sleuf te vertellen over de historie van de dijk.
Deze keer waren er honderden mensen gekomen. Het goede weer speelde zeker een rol, maar ook werd
duidelijk dat de interesse voor de geschiedenis van de dijk velen aanspreekt. Hoewel… Ik zette
mijn auto achteraan in de rij langs de Elbaweg. Het was vandaar nog een flink eind lopen naar de dijk.
Onderweg kwamen twee kinderen op de fiets elkaar tegen. ‘Ga jij ook naar de dijk?’ ‘Ja.
Wat is er te zien?’ ‘Nou, de binnenkant. Doodsaai! En een man die vertelt over de middeleeuwen
en zo. Ik wou dat ik niet meegegaan was.’
Het onderste en oudste deel van de dijk. Het gat is gespit ten behoeve
van stuifmeelonderzoek.
Tsja, niet iedereen hangt aan de lippen van Michiel of Willem wanneer ze vertellen over de historie
en over alles wat er af te lezen valt aan het binnenste van de dijk. En dat is deze keer behoorlijk
veel. In deze sleuf is het oudste dijkje te herkennen, de basis van de zeven meter hoge dijk nu. Ook
zijn er palen te zien, al dan niet aangetast door paalworm en stenen brokstukken, resten van huizen
uit bijvoorbeeld Enkhuizen, die gebruikt werden als dijkversteviging. Spectaculair is het
‘verende’ veen. Wanneer je daarop loopt, lijkt het of je op een soort luchtkussen wandelt.
De verschillende lagen zijn met lijnen aangeduid, een groot gat wijst op de plaats waar grondmonsters
genomen zijn voor stuifmeelonderzoek. Door de uitleg worden zaken duidelijker herkenbaar, maar toch
blijft er een waas van geheimzinnigheid hangen over de coupure in die eeuwenoude dijk. Er is veel af
te leiden uit de grondsoorten en de lagen, die vertellen een verhaal van opbouw en verval, van afbraak
en weer doorgaan. De geschiedenis van de mensen echter ligt verborgen in de rimpels van de tijd.
Donderdag naar de Schager markt. In burger dit keer, niet mee in de optocht dus, maar even op visite
en daarna rustig rondgekeken in het stadje. Tegen enen naar het Nieuwe Slot, waar de schrijversgroep
uit Hoogkarspel optrad. Een volle zaal met publiek dat geboeid luisterde naar de rijmen, verhalen en
liedjes. De schrijvers boden een afwisselend programma, waar erg van genoten werd.

Leden van de schrijversgroep Hoogkarspel traden op in het Nieuwe Slot in Schagen;
v.l.n.r. staand: Kees Ruiter, Anja Zander (begeleiding), Mariëtte Zee, Dilly Koetsier,
Nel Vlaar en Bregt Buishand. Knielend: Jaap Meester en Jan van der Haar.
Vanochtend de promotiespullen gehaald op het gildehuis. Maandag is het immers
Landbouwtentoonstelling, dan hebben we een kraam waar het genootschap zich presenteert.
Zondag zullen we die kraam inrichten en dan maar hopen op veel belangstelling en goed weer!
Zondagmiddag treedt het Snijderkoor uit Hoogwoud op bij het Wognumse museum
Huis van Oud,
twee keer: om drie uur en om vier uur. Van harte welkom op de Grote Zomerdijk 33 in Wognum! Een leuk
museum en een goed koor met een gevarieerd repertoire dat optreedt in de buitenlucht.





Ina Broekhuizen-Slot