Archivering
Archivering » WFON » 2001 » Pagina 94
Bessie
Eerder verschenen in West-Friesland Oud & Nieuw, 68e bundel, pagina 94.
Uitgave: Westfries Genootschap, 2001.
Auteur: Tini Scholten-Keeman.
Moin mooiste plekkie loit in 't hart van Lutjebroek. Deer gane we alle donderdageivende naar toe.
M'n broer Pé tutert om effies over zeuven. Den stap ik in met al m'n attribute. Ab zit 'r al
in en met z'n drieën gane we d'r den bloid op an.
Op 't mooiste plekkie is 't ien en al lichies. Al doene we de deur van de kerk open, den is 't Annie
die ons altoid bloid verwelkomt. De hêle rondte van de kerk hangt vol met ouwe spulle, die ze op
striest of kregen hewwe. We prate effies over de bloemkool of de tulpe, pakke de boel uit en gane hard
an 't werk. We zitte deer met gemiddeld twuntig man (weervan tien moide) altoid lekker te werken. As
de meziek en de terpentine 'n beetje ronddwarrelt, is de sfeer voor moin compleet. Om acht uur doene
we 'n koppie met 'n grote koek. We wissele de leste nuwtejs uit en gane den weer hard an de slag, want
de toid gaat drie keer ze hard as je mooi bezig benne. Zo'n toidje zit je oigelijk in 'n are wereld,
want je benne zo gruwelijk in de weer met dat plekkie wat je an 't tekenen of skilderen benne. Dat ken
'n stukkie Lutjebroek weze, maar ok 'n man of 'n vrouwspersoon. Om tien uur gaat 't grote licht uit.
We doene nag een glasie, bekoike tevreden wat of we dein hewwe en om half elf doene we de deure van
Bessie weer dicht.
En wat voor moin dut nou 't mooiste plekkie maakt... de lichies... de kerk zelf... de tuin d'r om heen...
't gehoimzinnige kerkhof... of de mense zelf? Ik dink alles bai mekaar...
Tini Scholten-Keeman, Lutjebroek
© 1924-2012 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap
West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.