Archivering
Archivering » WFON » 1998 » Pagina 157-158
Graskuile in 1931
Eerder verschenen in West-Frieslands Oud & Nieuw, 65e bundel, pagina 157-158.
Uitgave: Historisch Genootschap 'Oud West-Friesland', 1998.
Auteur: Kees van Graft.
Teugenwoordig wordt 'r de hêle zeumer deur gras inkuild. Met droug weer maaie ze een gróte
lap en metien wordt 'r skud met gróte mechienes. Deernei wordt alles opwieringd en de loónwerker
doet de rest. Alles onder een plastieken zoil of inpakt in bale met plastiek d'r omheen en klaar is alles.
Meist altoid kroig je een beste kwalitoit voer.
As je den nei deuze kiek koike, zien je dat 't toen die toid (in 1931) wel effies aars ging. 't Meiste
wintervoer was nag hooi, maar d'r wier in de neitoid ok al boi sommige boere wat inkuild. Ok bai regenweer,
wat herrestdag nagal d'rs beurde. 't Duurde oftig langer as een week voordat zó'n hoop gras van
een paar bunder d'rs klaar was.
Eerst wier 't gras maaid met de peerdemechien. Deernei kwam drekt de walemaker met 't peerd d'r voor
om alles op wierings te rollen, twei op ien akker. Den kwamme meistal twei man met de driewieldekar
met 't hooiraam d'r op om ze met de vurk vol te pikken. Elk an een kant van de kar en elk z'n oigen
regel.
Graskuile in 1931 achter de boerderij Middenweg 12, Heerhugowaard.
Op de kuil ondermeer L.P. van Graft, voor de kuil: A. van Graft-Buisman
en zoon Jan (4 jaar).
As de karre vol wazze, most alles thuis weer op de kuilhoop pikt worre. Op die hoop sting ok een man
om 't gras te verdêlen en de kant te stellen. 't Was vers gras, dus zweer en vaak nag nat ok,
maar toch was 't mooi werk. As 't maar niet regende, maar ok den ging 't werk gewoón deur, alle
dage wat.
't Iene peerd was de antrapper, die wier alle kere uitspannen en den liep ie over een ouwe vee beun zo
de hoop op. Jare later werd de bul voor dut werk van 't zeêl haald en ok die liep
doódgemoedereerd op de kuil.
As alle gras an de kuil zat, wier deuze rondom krap ofplukt, 't bruine sap liep den over je hande en
't stonk as een otter. Den een lagie stro d'r over en een halve meter grond d'r op skeppe en 't werk
was of.
Boi winterdag most die grond d' r in gedeêltes weer ofskept worre. As 't vroor most 't eerst
loshakt met een pikhouweêl. Met voertoid wier 't zwere spul (dat ok wel persvoer noemd wier) in
mande pikt en deur de inpikker opgeven op de skouwer van de voerder. Die liep over de gang, tussen de
beiste op stal deur, en deer wier de mand zo van z'n skouwer of leegkieperd voor de koppe van de koeie.
Dat kuilgras was, boi 't hooi en de pene, wel goed voer, maar 't stonk altoid verkrikkelijk. Wat most
'r deur de boere toendertoid veul zweer werk verzet worre om de beiste in de winter an 't vreten te
houwen.
Kees van Graft,
Heerhugowaard
© 1924-2012 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap
West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.