Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

 

Delen
:



RSS

Facebook

Archivering » WFON » 1926 » Pagina 97-99

Raintje

Eerder verschenen in West-Friesland's Oud en Nieuw, 1e bundel, pagina 97-99.
Uitgave: Historisch Genootschap "Oud West-Friesland", 1926.
Auteur: G. C. van Balen Blanken.

Een skilder, as knecht, al lang bai 't vak,
   Most te skildren bai 'n weeuwtje,
'n Waiffie, met puur geld op zak,
   En 'n snoetje as van 'n zeeuwtje.
Nou de Zeeuwsche boerinnen benne knap,
   Ik zel der ok niks van zegge,
Maar zag je 't weeuwtje in dek met kap,
   'k Wed dat ze 't of moste legge.
En Raindert, zoo hiette de knecht, die docht,
As ik nou zo'n vrouwtje er 's trouwen mocht?!

Maar Raindert deed net even goed z'n plicht,
   En kwam de vrouw er es kaike,
Den was 't: „vind jij de kleur niet wat licht?”
   Maar deur ging ie met 't bestraiken.
Want 't weeuwtje hield erg van mooi,
   Alles most ers feurft en behangen.
Doch buurman die zai: „ze wil in der kooi,
   'n Jong en nuuw veugeltje vangen.”
As Raindert dat hoort den zucht ie al ras:
As ik nouweres dat veugeltje was?

Iens had de vrouw 'n boôskip an Rain,
   En kreeg ie 'n spris bai z'n koppie,
Ze vond z'n frontjen netjes en fain,
   Maar rafelig vond ze z'n stroppie.
As ik je 'r ien geef, doen jij het den an,
   Of hew je 'r liever ien van je maidje?
M'n maidje? zait Rain, deer weet ik niks van,
   Dat zit nag en vast 'n heel taidje.
Zoô, docht 't weeuwtje, is Raindert nag vrai
En met ok begon toe de makelarai.

Heel oftig most ze 'rs kaike bai Rain,
   Toe luchtte toch Rain ok 't lontje,
Hoe skimlig hai ok aars bij de vrouwen mocht zain,
   Al vraijer roerde ie z'n mondje.
Iens, zai hai: „ik ben niet erg geleerd
   En hew gien verstand van vraije,
Maar doen ik nou vrouw, zoô heel erg verkeerd,
   As ik zeg dat 'k je heel graag mag laije!”
Nou, dat had ie netjes nei voren brocht,
Want 't weeuwtje had net 't zelfde docht.

Toe ging 't as van 'n laijen dak,
   Hai most z'n huur op gaan zegge,
Want hai most op 't boerenvak,
   Zich aiverig toe gaan legge.
Het boeren was onbekend an Rain,
   Maar 't weeuwtje zal 't zelf hem leren
En al zou heur dat ok wat moeilijk zain
   Niks ken toch de liefde keren!
En kon ie z'n lessies den pront en skoôn,
Wat kreeg ie, denk je, den wel tot loôn?

Kaik, zai ze, dat is 'n skotter man,
   Die het 't kalven vergeten,
Dat zie je 'm zeker zô wel an,
   Want ie doet niks aars as vreten.
Je ziene ok wel, 't grôte verskil
   Met naast 'm die maag're stakker,
't Is net of die niet vrete wil,
   Dat komt nou deur z'n versmakken.
En Raindert die docht: praat jij maar wat raak,
't Verstand van dat alles komt vast met de zaak.

Die withoofd had lest pain in 't laif,
   En begon toe al gouw te tekke,
Z'n spieren leken alle wel staif,
   Nou lait ie 'm weer uit te rekken.
Die roôd bonte koe, die naast 'm staat,
   Het weer last van slappe banden
En zel as ze te koemarkt gaat,
   Wie weet nag hoe veer belanden.
„Nou”, zai toe Raindert, „as ze aars niet het,
Den maken de waiders die nag wel vet.”

Toe ginge ze nei de peerdestal,
   Deer kon ze hem niet veul leere,
Want overhoef of spat en gal,
   Ken zelfs de veearts niet keeren.
't Zwartje was as 'n koe zoô mak,
   De bles weer zacht as 'n lampie,
't Werkpeerd had welders vals geld op zak,
   En purig last van 'n dampie.
De Bles was de vrouw es liev'lingspeerd
En op de zwart het Rain 't sturen nag leerd.

As 't weer 'n mooie leerdag was,
   Toe moste ze nei de skeipe,
Ze leerde hem van 't Texels ras
   En van de steert of te knaipen.
Maar toe ze op overhouwers wees,
   Zai Raindert zonder skromen:
„Dat was ik misskien ok altaid weest,
   Was ik jou niet teugen komen.”
'Nou,' zai ze, „men jô-en das 't allerminst,
Wat je overhouwe is immers winst.”

't Leste gingen ze nei de bouw,
   En op de bouw stond 'n boetje,
Weerin, as 't soms er 's reeg'nen wou,
   'n Plaas was voor 's werkmans goedje.
Deer gingen ze samen efkes in,
   Ze mosten toch alles bekaike,
Nou alles was goed deer nei der lui zin,
   Niks of 't zou Raindert wel laike.
En die leste les het de deur dicht dein,
Want daags deer an mocht ie al bruigom zijn!

v. B. B.

 


© 1924-2018 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.