Herfstlaantje (De Speelwagen 1954, No. 7)

Westfries Genootschap
Archivering

Westfries Genootschap Archivering Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

Archivering » De Speelwagen » 1954 » No. 7 » pagina 201

Herfstlaantje

Eerder verschenen in 'De Speelwagen', 9e jaargang, 1954, No. 7, pagina 201.
Uitgave: Historische Genootschappen in Hollands Noorderkwartier.
Auteur: Huib Fenijn.

De dag was niet oud,
Toen ik liep door de Hout,
Langs de kronk'lende, donkere paadjes.
Geen geluid werd gehoord,
Zelfs mijn stap werd gesmoord
in een kleed van ontelbare blaadjes.

Toen, opeens, hoe het kón,
Zond een lachende zon
Plots haar stralen door takken en blâren.
En ik stond waar ik stond,
Als verkleefd aan de grond,
Naar dat wonder van kleuren te staren.

O, dat laantje der Hout
Werd een laantje van goud,
Zo geen kunst' naar het nooit ná kan verven.
En ik sprak heel devoot:
„Lieve God, heet dit dóód?
Gun mij dan, eenmaal ook zó te sterven.”

Huib Fenijn