Archivering » De Speelwagen » 1954 » No. 3 » pagina 88
Eerder verschenen in 'De Speelwagen', 9e jaargang, 1954, No. 3,
pagina 88.
Uitgave: Historische Genootschappen in Hollands Noorderkwartier.
Auteur: J. Slooten.
Nog maar kort geleden verscheen er in ons blad een artikel van de hand van rector Voets over de
Wervershoofse schilder C. van Rootselaar.
Op 24 Maart is deze merkwaardige kunstenaar vrij plotseling overleden. Hij bereikte de leeftijd van 74
jaar.
Met hem is niet alleen een goed schilder, doch tevens een groot kindervriend en mensenkenner heengegaan.
Nog zie ik hem zitten, temidden van een aantal Amsterdamse kinderen, die hier enkele jaren geleden hun
vacantie doorbrachten. Aan elk kind had hij penselen en verf gegeven. „Laat de kinderen zich vrij
uiten” was zijn stelregel en ook in zijn eigen werk huldigde hij dit principe van vrije fantasie.
Wie wel eens een bezoek heeft gebracht aan zijn atelier, of zoals hij het noemde de „winkel”,
zal zich stellig de grote bijbelse taferelen herinneren. Hierin toonde hij een goed kenner der bijbelse
geschiedenis te zijn, een kennis, die voortkwam uit zijn sterke geloofsovertuiging.
Ook de humor was een dankbaar onderwerp voor zijn stukken. Wie het zelfportret met de rode zakdoek, de
„snotneus” genaamd, gezien heeft, kènt die humor.
Naast beide genoemde genres greep ook het tijdsgebeuren hem sterk aan. De grote schetsen van de watersnood
vertellen ons dit.
Als gezellig causeur kon hij urenlang vertellen over de kunst, die hij zo zeer beminde. Altijd was hij
aan het werk. En wanneer ik wel eens tegen hem zei, het wat kalmer aan te doen, kwam steevast het antwoord:
„Ik ben nog lang niet klaar”. Want ieder stuk, dat gereed kwam, beschouwde hij slechts als
een studie.
Toen, plotseling, kwam het bericht: van Rootselaar is ziek. Slechts kort heeft dat geduurd, maar de ziekte
was zo hevig, dat helaas geen genezing meer mocht volgen. Onze goede vriend van Rootselaar is niet meer.
Dat hij ruste in vrede.