Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

 

Delen
:



RSS

Facebook

Archivering » Ach Lieve Tijd » Deel 19: Westfriezen en hun kleurrijke Westfriezen » pagina 451

Twintig eeuwen West-Friesland, de Westfriezen en hun kleurrijke Westfriezen

Zo kenschetste de Enkhuizer geschiedschrijver Gerardt Brand hem als de ‘Cicero van Enkhuizen’. Hij schreef: ‘Franciscus Maelson verdient door sijn uitnemende geleerdtheit een zeer eerlijke plaats en gedachtenisse’.

Johan Messchaert (1857-1922) Wereldberoemde zanger

Grutters en later kooplieden in ijzerwaren. Zo stonden de Messchaerten oorspronkelijk bekend in Hoorn. Omstreeks 1700 was de familie Messchaert vanuit Vlaanderen naar de Westfriese stad gekomen. De handel ging over van vader op zoon. Maar er was meer talent in de familie: muzikaal talent, dat aan het einde van de negentiende eeuw tot grote bloei zou komen.
Op 20 december 1857 werd Johan Messchaert geboren, een begenadigd zanger die tussen 1880 en 1920 velen in binnen- en buitenland heeft laten genieten van zijn prachtige stem en gevoelige interpretatie in zowel wereldlijke als geestelijke werken. Door zijn optreden is het aanzien van de Nederlandse vocale kunst aanmerkelijk vergroot en begon Nederland mee te tellen in de internationale muziekwereld.
Johan Messchaert groeide op in een muzikaal gezin. Zijn vader was president van de liedertafel Sappho, hij en zijn twee broers leerden al op jonge leeftijd een instrument te bespelen. Nadatjohan in 1878 uit Hoorn naar Arnhem was vertrokken voor een opleiding in de bloemenkwekerij, verruilde hij die korte tijd later voor lessen viool. Doordat zijn leraar H.A. Meyroos – die in Hoorn als stadsmuziekmeester in 1851 de liedertafel Sappho had opgericht – ontdekte dat Johan over een begaafde stem beschikte, bekwaamde hij zich alleen nog in de zangkunst. Eerst aan het Conservatorium te Keulen en later in Frankfurt. Hij voltooide zijn zangopleiding aan de Koninklijke Muziekschool te München. Toen al werd hij veel gevraagd om baspartijen te zingen in oratoria van Händel en Haydn.
In 1882, 25 jaar oud, werd hij leraar aan de Amsterdamse Muziekschool van Toonkunst en hoofdleraar zang aan het pas opgerichte Conservatorium te Amsterdam. Hij leerde daar Julius Röntgen kennen. Röntgen werd zijn pianobegeleider en samen traden zij 35 jaar lang zeer succesvol in liederenavonden op. Ook als zangpedagoog kreeg hij grote bekendheid. Deze pedagogische kwaliteiten kwamen ook van pas toen hij in 1883 tot directeur van het mannenkoor Euterpe was benoemd. Hij bracht het koor tot grote hoogten en oogstte daarmee veel roem.

Park uitverkocht
In 1896 vormde Messchaert met drie van zijn leerlingen, onder wie de later beroemde Aaltje Noordewier-Reddingius het Amsterdamsch Vocaal kwartet. Doordat Messchaert echter herhaaldelijk last kreeg van keelaandoeningen, verhuisde het gezin in 1900 naar Wiesbaden. Hij hoopte dat het klimaat daar zijn stem minder klachten zou opleveren.

AFBEELDING(EN) NOG NIET BESCHIKBAAR = Linksboven: Portret uit 1903 van Messchaert door Jan Veth (1864-1925). (WFM)

Rechtsboven: Acht jaar na zijn dood kreeg Messchaert een standbeeld in het Noorderplantsoen te Hoorn. Vanuit het plantsoen tegenover het station houdt Messchaert de reizigers in de gaten. In Hoorn is ook een straat naar hem vernoemd en de plaatselijke concertstichting Messchaert bestaat al meer dan negentig jaar.
Bij de onthulling van het monument werd een concert gegeven, waarvan het programma hier is afgebeeld. Tot de uitvoerenden behoorde zijn meest getalenteerde leerling: Aaltje Noordewier-Reddingius, met wie Messchaert in 1896 het Amsterdamsch Vocaal Kwartet oprichtte. (AWG)

 


© 1924-2017 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.